Eftir geðröskun er leiðin til betra lífs eða bataferlis ekki þrautalaus.Þetta er barátta upp á hvern dag.Sumt af þeirri baráttu verður maður að heyja sjálfur.Í hluta baráttunnar getur maður stuðst við aðra. Annað fólk getur þá virkað eins og hækjur með að létta af manni þunganum.Sé fótur mjög skaddaður þá eru hækjur léttir. Maður ræður hins vegar alveg sjálfur hvort að maður notar þær og hvort þær henti..Það er nefnilega maður sjálfur sem stjórnar fætinum og hversu mikið maður leggur á hann.Að hluta til finnur maður það sjálfur og að hluta til fer maður eftir leiðbeiningum fagfólks.Yfirleitt er bataferli undantekningalaust þannig.Og í öllu saman þarf maður áttavita. Viti sem lýsir upp tilfinningasjóinn er nauðsynlegur.Sá viti reynist mörgum vera fyrirmyndir í öðru fólki.
Hvaða eiginleikum, hæfileikum, viðhorfum eða gáfum er það gætt.Ekkert af því sem maður dáist að er líklega að finna í sömu manneskju.Þetta er eins og mataruppskrift, maður hrærir saman nokkrum eða mörgum einstaklingum.Einn hefur þetta og annar hitt.Það er útkoman sem skiptir máli. En hvernig í veröldinnibyrjar maður leitina að fyrirmyndum, séu þær ekki til staðar.Maður þekkir ekki einu sinni sjálfan sig eða eigin getu.Númer eitt, tvö og þrjú, maður er sjálfur eigin fyrirmynd eða grunnurinn í uppskriftinni.Allt annað hvílir á henni.Það þýðir lítið að vilja gerast söngvari, hafi maður ekki tóneyra sem dæmi.Stóra spurningin er því þessi: Hvað get ég og geri vel eða hef gert vel. Hérna skiptir ekki máli hversu lítill eiginleikinn eða hæfileikinn er að eigin mati.
Hérna getur verið ágætt að byrja bara á nógu fáum eiginleikum sem maður hefur stjórn á.T.d. er ég stundvís eða var það fyrir veikindin?Eða skrifa ég vel, hvernig geng ég um og sv. frv. Hafi ég einu sinni verið það þá fer það ekkert.
Það er þarna enn til staðar.Tvö eða þrjú atriði geta verið nóg til að byrja með.Síðan verður þetta eins og lítill snjóbolti sem veltur hægt af stað.
Hægt en sígandi með tímanum bætist á hann.Hérna á að einblína á hvað maður getur en EKKI HVAÐ MAÐUR GETUR EKKI. Yfirleitt er nóg komið af slíkri hugsun og sum okkar höfum hreinlega orðið veik af slíku neikvæðu sjálfstali.
Þegar við erum farin að hafa nokkuð glögga mynd af einhverri getu, er gaman að líta aðeins upp.Að hvernig fólki laðast ég að, lít upp til og fyrir hvað?
Hefur þetta fólk eitthvað sem ég get ræktað með mér? Er einhver eiginleiki sem að ég get nálgast, bætt hjá mér og sv. frv?Hafa ber í huga að hérna gilda smáu atriðin oft mikið, því að margt smátt gerir eitt stórt.Hérna má stundum líka heimfæra það að oft líkar okkur vel við þá eiginleika í fari annara, sem við búum sjálf yfir.Eitt er víst að til að ná því marki að búa sér til einfalda fyrirmynd, þarf oft langan tíma.Fyrirmyndir hafa þjónað mjög mörgum á leiðinni til bata og til þess að verða betri manneskja.Við getum öll náð þessu, því að persónuleiki okkar er að þróast alla ævina.
