Í þessum pistli ætla ég að fjalla um mína reynslu af því að leita mér aðstoðar á bráðamóttöku geðdeildar LSH. Nú hef ég heyrt marga tala illa um þá þjónustu sem þar er veitt en sem betur fer þá hef ég aðra sögu að segja. Mín reynsla af þessari þjónustu er nefnilega mjög jákvæð og sýnir að stundum virkar kerfið bara mjög vel.

Ég fór fyrir nokkrum árum að finna fyrir geðrænum erfiðleikum. Einkennin lýstu sér þannig að ég fór að heyra raddir, fá ranghugmyndir og ofsóknarbrjálæði. Ég hélt að íbúðin mín væri hleruð og að nágrannar mínir væru að ofsækja mig. Þetta ástand varði í marga mánuði og ég var orðinn mjög veikur. En sá dagur kom að ég gafst upp og ákvað að leita mér aðstoðar á bráðamóttöku geðdeildar LSH. Þegar ég kom þangað var tekið mjög vel á móti mér. Ég ræddi fyrst við geðhjúkrunarkonu sem skrifaði niður mína sögu og hún áttaði sig strax á að hér væri um bráðatilvik að ræða. Síðan var ég sendur til sálfræðings og átti við hann langt og gott spjall. Hann var mjög skilningsríkur og gaf sér góðan tíma til að fara yfir stöðu mála. Að því samtali loknu var ég sendur til geðlæknis. Hún tók einnig mjög vel á móti mér og hefur verið minn læknir alveg síðan. Hún setti mig á geðlyf til að reyna að vinna á móti þessum einkennum, því miður virkuðu þau lyf ekki á mig og næstu mánuði þurfti ég að prófa nokkur lyf þangað til að rétta lyfið fannst. Hér vil ég samt taka það fram að geðlæknirinn minn kom alltaf þannig fram við mig að hún fræddi mig um þau lyf sem ég var að taka, bæði kosti og galla. Hún hefur í gegnum tíðina reynst mér alveg einstaklega vel sem læknir, hún hefur alltaf komið fram við mig sem jafningja og leyft mér að taka virkan þátt í mínum bata.

Þegar ég fór að taka það lyf sem virkaði (Leponex) þá þurfti ég að leggjast inn á geðdeild í um einn mánuð vegna þess að lyfinu geta fylgt alvarlegar aukaverkanir sem þarf að hafa eftirlit með. Það að fara inn á geðdeild var svolítið skrítið til að byrja með en það vandist fljótt. Starfsfólkið á deildinni var mjög viðkunnanlegt og kom ávallt vel fram við mig. Mér var boðið að fara í iðjuþjálfun sem ég afþakkaði nú vegna áhugaleysis en ég virði þó framtakið.

Í lokin vil ég benda þér á lesandi góður að ef þú ert að kljást við eitthvað sem gæti verið geðsjúkdómur þá væri það óvitlaust að líta við á bráðamóttöku geðsviðs LSH. Ég er sannfærður um að það verður tekið vel á móti þér!

Skrifað 16.02.2008

Kári Halldórsson.